O Libro Botiquín

Onte e hoxe tamén estivemos engadindo os utensilios ao noso Libro botiquín. Xa temos xiringa, algodón, tiritas...e iremos engadindo máis cousiñas..xa veredes!

Que ten un botiquín?

Seguimos traballando no proxecto do corpo e por suposto, relacionándoo cos coidados e enfermidades deste. Onte falamos dos accidentes e das situacións perigosas e hoxe das consecuencias destes. Por iso a profe nos ensinou un botiquín, xa sabíamos moitas cousas del pois temos un de xoguete no recanto do xogo simbólico, pero hoxe ensinounos un de verdade!!

Logo a profe propúxonos facer o noso propio "Libro-botiquín" e puxémonos mans á obra. Comezamos coa XIRINGA coloreamos o seu debuxo e fixemos con papel prateado un agulla, as tartarugas escribiron o seu nome e así quedou a nosa primeira páxina...Xa volo iremos ensinando!

As nosas pegadas...

Hoxe falamos das pegadas, das partes do noso corpo que poden deixar pegadas e como estamos construíndo un libriño do corpo puxémonos man á obra...estampamos os nosos pés, as nosas mans, os nosos dedos e os nosos beizos!! Isto encantounos porque ademais a profe deixounos andar cos beizos pintados o resto da mañá...pero que presumidas estas pequechas!!! Anduveron todo o día con moito coidado de non borrarse!
Ademais aproveitamos os nosos zapatos para facer una serie do máis grande (que era o da profe) ata o máis pequeno.
Mirade...

O resultado foi este:

Creamos caras...

Esta semana como xa vos contamos estivemos traballando as partes da cara a través dunha poesía. E buscando nas revistas e empregando outros materiais como plastilina creamos cariñas...

En mi cara..

Así é como comeza a poesía que estamos traballando no cole, onte grabámonos dicindoa (pero por problemas técnicos a profe non é capaz de subila para que nos escoitedes :( .... e ata comemos palomitas de maíz como di!!! que ricas estaban!!
Esperamos nuns días ensinarnos o noso traballiño final!!!
De momento deixámosvos a súa letra con pictogramas, tal e como a estamos traballando no cole!

Os dedos teñen nomes?

Esta semana estivemos traballando o nome dos dedos, falamos de que poden chamarse de moitos xeitos, pois coñecían nomes como pulgar ou meñique. Nós, aprendémolos cunha canción e fixemos unha man cos seus nomes para ensinar na casa.

"Pequeniño, pequeniño,
onde estás?
aquí estou.
Gusto en saudarte (bis)
Xa me vou (bis)"
Así con todos os dedos: pequeniño, medianiño, pai de todos, furabolos, matapiollos...ata acabar con toda a familia (man completa). Se lle preguntades aos nen@s seguro que saben!
Ademais tamén saben un contiño cos dedos!!
Deixamos unha foto para que vexades como quedou a man de Lorena, pois a profe esqueceuse de sacar fotos e só lla quitou a dela que a trouxo para arreglar hoxe, porque se lle rompeu

Para que serve o embigo?

Hoxe a profe leunos o conto que trouxo Carolina, "O embigo de Xanecas " (Ed.OQO) pero antes falamos do que era o embigo...

Profe: Vos tendes embigo?
Todos: Siiiiiiii!
Profe: onde?
todos: aquí! (sinalan a barriga, moitos incluso levantan a roupa e o ensinan)
Alejandro: Eu tamén teño!
Profe: Todos temos non?
Todos: si!
Carolina: O meu é pequeniño.
profe: e para que serve o embigo?
Ramón: para respirar.
Paloma: por se che doe a barriga.
Sara: porque se o tocamos moito sale sangue.
Ramón (insiste) : para respirar
Alejandro: Non! é para soplar!

Profe: Pero vos respirades polo embigo?

Paloma: o aire vai por aquí, e métese pola nariz e logo sopla.

Profe: A ver, vos para que credes que serve o embigo?

Aitana: Para echar aire.

Profe: O voso embigo bota aire?

Todos: Non

Profe: Entón?

Lorena: No sé..

Alba: Mmmm..Cuanda duele el ombligo está mal..

Ramón: Eu creo que non, é para respirar.

Sara: es un burato.

Coa lectura do conto e da axuda da profe, fomos entendendo que o embigo, si serve para respirar (como moitos dicían) pero cando aínda estamos na barriga de mamá...

Para mover o esquelete...

Deixovos a canción que bailamos hoxe. Aos peques encantoulles!

Quedamos abraiados!

Hoxe na clase apareceu unha caixa máxica!! si, si! así como volo digo! Bueno, algúns xa a viron onte cando acompañaron aos papis á reunión pero desconfiamos de que fóra o trasniño máxico onte ao saír nós...
Esta caixa ten unha manga para meter a man o que nos permite tocar o que ten dentro antes de abrila e de ver o que hai dentro, e claro...todos probamos a ver que sentiamos!! todos os gatiños e todas as tartarugas meteron a man e coincidiron en que tocaban un papel, agás 1 ou 2 que tocaron tamén un libro e ata unha cuna lle pareceu sentir a Ramón!!
E efectivamente, ningún ía mal encamiñado, cando Alejandro, que era o encargado do día abriu a caixa alí estaban: un conto dos Bolechas, un póster dun esquelete, un depresor dos que teñen os médicos para ver a gorxa e unha venda!
Agora si que xa temos cousas para ir investigando...

que sabemos do corpo? e da saúde e as enfermidades?

Logo da carta do trasniño, na asemblea falamos de todo isto....

PROFE: que sabedes das enfermidades?
SARA: é a varicela
ALEJANDRO: meu irmán tiña varicela e quedou na casa un día
PALOMA: hai que comer patatas, carne...
PROFE: comer iso é bo?
CAROLINA: si, lechuga..
PALOMA: ensalada, aceitunas
TANIA: xurelos
VARIOS: sopa, polo...
IVÁN: tamén ovo cocido
PROFE: cando estamos enfermos onde hai que ir?
VARIOS: ao médico
CAROLINA: eu un día chorín porque me puxeron unha pincha
VARIOS: si e por que?
CAROLINA: porque estaba maliña
SARA: un día doiame a barriga e tiven que ir ao médico
ALEJANDRO: Borja un día tivo varicela eu quedei con papi
LORENA: eu un día estiven un pouco enferma.
CAROLINA: mami tiña un bebé e tiña cordón umbilical e puxéronlle unha tirita porque lle cortaron
PROFE: que é o cordón umbilical?
ALGUÉN: unha pulsera
CAROLINA: sale polo embigo
PROFE: e do corpo? que sabedes?
IRIA: temos nariz
ALGUÉN: temos corpo
SARA: huesos
CAROLINA: corazón
...
....
.......
Como vedes sabemos moitas cousas pero tamén temos moitas curiosidades, ideas mesturadas, e moitas cousas máis que imos a aprender!
estade atent@s.....

Comezamos un proxecto...

Onte o trasniño máxico que visita a nosa clase de cando en vez...deixounos unha carta!
Unha carta na que nos contaba a súa preocupación pola saúde. Nela cóntanos que el é moi larpeiro e que lle encantan as chucherías pero que no bosque dos trasnos onde habita dinlle que iso de comer tantas lambetadas non é bo...Nós, as tartarugas e os gatiños, estamos dispostos a axudarlle e por iso faremos unha investigación sobre o noso corpo e as enfermidades....Seguro que aprendemos moitísimas cousas e poderemos informar ao trasniño do que é bo e do que é malo para a súa saúde.